Anatomía leve de un instante

Salí desnudo al balcón:

medianoche.

Flotaban copos de nieve

en el cono de luz de las farolas,

Sigue leyendo

Anuncios

Aquel día…

“Aquel día o bosque, decepcionado, calou. Ao seguinte entoou a leda cántiga na que imita a canella do muíño. Os paxaros volveron. Ningunha árbore volveu pensar en se converter en cadeira ou aparador. A fraga recuperou de sotaque a súa alma inxenua, en que toda a ciencia consiste en saber que de canto se pode ver, facer ou pensar, sobre a terra, o máis prodixioso, o máis profundo, o máis grave é isto: vivir.”

Wenceslao Fernández Flórez, en O bosque animado.